Kiedy nawał egzaminów lub nudnych zagadnień mnie przytłacza, ku pokrzepieniu sięgam po cudną książkę Andrzeja Wróblewskiego – "Uczeni w Anegdocie". Człowiekowi z miejsca robi się lżej, gdy uświadomi sobie, że byli inni, co nieśli o wiele większe ciężary. Książka zajmuje się głównie fragmentami biografii wielkich uczonych, ale gdzieniegdzie można się natknąć na fajowe historyjki z życia studenta :)

Rzecz tyczy się pewnego egzaminu. Piękny przedmiot, jakim jest fizyka - dla mnie tyle fascynujący co niezrozumiały. Profesor zadał banalne z pozoru pytanie:

— Jak można zmierzyć wysokość budynku za pomocą barometru?
— To bardzo łatwe — odpowiedział student - trzeba wejść na dach budynku, przywiązać barometr do długiego sznura i opuścić go tak, że dotknie powierzchni gruntu; potem wystarczy wciągnąć go, mierząc długość sznura — będzie ona dawała szukaną wysokość.
— Czy to jedyna metoda, jaką pan zna? — zapytał zaskoczony profesor.
— Ależ nie, można jeszcze, na przykład zrzucić barometr z dachu budynku, mierząc czas jego spadku na ziemię; potem wystarczy tylko skorzystać ze szkolnego wzoru na drogę w spadku swobodnym.
— I to już wszystko co pan wie na ten temat? — rzekł coraz bardziej zdenerwowany egzaminator.
— Znam jeszcze inne metody wyznaczania wysokości budynku za pomocą barometru — odpowiedział ze spokojem student.
— Proszę więc je podać — wykrzyknął zniecierpliwiony profesor.
— Można na przykład, wchodząc po schodach na dach, przykładać niesiony barometr do ścian klatki schodowej i zaznaczać kolejne jego długości; potem wystarczy tylko policzyć te znaczki i to daje wysokość budynku w jednostkach długości barometru. Można też, jeżeli dzień jest słoneczny, zmierzyć długość barometru i jego cienia, a następnie długość cienia budynku, skąd przez prostą proporcję obliczamy wysokość budynku. Jeśli ktoś woli bardziej wyrafinowane metody, to może przywiązać barometr do kawałka sznurka, żeby zrobić proste wahadło, a potem zmierzyć okres wahań tego wahadła na powierzchni gruntu i na dachu budynku. Wykorzystując wzór na okres wahadła, można wyznaczyć z tych pomiarów efektywne wartości przyspieszenia ziemskiego, a stąd, posługując się prawem grawitacji Newtona - w zasadzie obliczyć wysokość budynku. Ale ja uważam - ciągnął dalej niezmieszany student, nie zwracając uwagi na mdlejącego z wrażenia profesora ? że najdokładniejszy wynik otrzymałbym zanosząc ten barometr do biura zarządcy budynku. "Mam tu ładny barometr - powiedziałbym do zarządcy - i podaruję go panu, jeśli poda mi pan dokładną wysokość budynku".
— Czy naprawdę nie zna pan konwencjonalnej odpowiedzi na zadane pytanie? - wyszeptał zrezygnowany egzaminator.
— Ależ znam, tylko to takie nudne, chciałem wymyślić coś bardziej oryginalnego.

Już myślałem, że tylko studenci prawa uwielbiają tak krążyć wokół meritum pytania :tongue: